Het deed me denken aan mijn eigen dochter die op die leeftijdop een heel creatieve manier de 'S' uitsprak. Zij produceerde de S-klank door lucht door haar neusje te blazen, het was dus niet eens onschuldig slissen. De consultatiearts drong toen aan op een spoedig bezoek aan de logopedist, want dit was een absoluut foutieve manier van spreken en moest met behulp van intensieve behandeling zo snel mogelijk gecorrigeerd worden.
Ik heb het mens toen aangekeken en gezegd: "Als ze achttien is en nog steeds door haar neus blaast zal ik uw advies opvolgen, maar voorlopig maak ik me nog geen enkele zorgen. Goedenmiddag mevrouw". Met een verachtelijke blik wenste zij mij hetzelfde.
Ik heb toen een paar keer voorgedaan hoe je de 'S' moet zeggen maar dat leek niet aan te komen. Consequent bleef zij door haar neusje blazen, totdat ze op een dag aan mij vroeg: "Zeg ik het zo goed mama: specialist?" Keurig gearticuleerd kwamen alle drie de S-klanken eruit. Zie je wel niets aan de hand dacht ik nog en vervolgens vroeg zij om een broodje kaafff weer blazend door haar neusje.
Inmiddels spreekt zij keurig Nederlands en is zij een ijverige VWO leerling. Het is uiteindelijk dus allemaal toch goed gekomen.
Laten we toch eens ophouden om iedereen door dezelfde mal proberen te duwen en wat meer vertrouwen hebben in een gezonde ontwikkeling. Kindertjes van vijf moeten gewoon lekker buiten spelen en liedjes zingen, tenzij ze zelf al enige interesse tonen in taal of rekenen. Zelf ben ik helemaal niet naar de kleuterschool geweest, domweg omdat die er niet was waar ik toen woonde. Toch weet ik mezelf redelijk te redden in het leven. De angst die al die toetsen en metingen opleveren komen vooral de batterij aan hulpverleners ten goede en dat herinnert me weer aan een heel oude wijsheid.
De mens lijdt het meest
door het lijden dat hij vreest,
doch dat nimmer op komt dagen.
Zo draagt hij nog meer
dan God te dragen geeft
Het leed dat is, drukt niet zo zwaar
als vrees voor allerlei gevaar.
Doch komt het eens in huis
dan helpt God altijd weer
en geeft hij kracht naar kruis
Voor alles is een tijd en die is ook nog eens voor iedereen anders. In het onderwijs hanteert men naar mijn mening tegenwoordig vele drogredenen. Men wil kinderen al in een vroeg stadium voorbereiden op alle facetten van het leven. Kinderen op de basisschool moeten al leren plannen omdat ze dat straks op de middelbare school ook zelf moeten doen, maar we zetten een baby toch ook niet op een fiest, omdat hij over een paar jaar zelfstandig naar school moet?
Het komt heus wel goed met dit meisje. Het enige wat ontbreekt is vertrouwen in haar eigen wijze.
